+ - x
 » دسته ها
 نقد
 گفتگو
 فلسفه
 طنز
 سیاست
 زیستنامه
 روانشناسی
 خودشناسی و عرفان
 جامعه شناسی
 پنجره
 پژوهش
 برگردان
 اندیشه
 ادبیات


می خواهم برای دوستانم چیزی بنوسم؛ اما نمی دانم چگونه بنویسم، هجوم عاطفه‌ها گویی جایگاه همه واژگان را در ذهن من تسخیر کرده است. از همه دوستانم سپاسگزارم، از همه دوستانی که با من آشنایند و از همه دوستانی که هنوز سیمای عزیز شان را ندیده ام و در چهار گوشۀ جهان پراگنده اند. سپاس دوستان من که اگر پشتی‌بانی شما نمی بود، بدون ترید مافیای تقلب وتوطئه صدای داد خواهانۀ مرا که بخشی از صدای همگانی شما نیز است در پشت میله های زندان تبعید می کرد. از فدارسیون ژونالیستان افغانستان و دید بان رسانه های آزاد افغانستان سپاسگزارم... دنباله

به پندار من واژگان دو گونه از زبانی به زبان دیگر راه پیدا می کنند. نخست با فشارهای سیاسی واژه های یک زبان را بر زبان دیگر تحمیل می کنند که این کار بیشتر به همان شهرک سازی یهودیان در سرزمین های فلسطنیان می ماند یا هم به آن هایی می ماند که می خواهند به گونۀ غیر قانونی و بدون هرگونه مدرکی وارد سرزمین دیگری شوند. چنین امری را نمی توان گونه یی ازداد و ستد زبانی وفرهنگی گفت. دو دیگر در جریان داد و گرفت زبان ها و فرهنگ ها واژگان از یک زبان به زبان دیگر راه پیدا...

شمار زیادی از جوانان فیس بوکی به حساسیتی که در بارۀ شمارۀ ۳۹ در افغانستان وجود دارد، اعتراض کردند و نمایه های صفحات فیس بوک شان را با این شماره دگرگون ساختند. شمارۀ 39 به دلیل بارِ خرافاتیی که در جامعۀ سنتی افغانستان دارد، موجب بروز بسیاری از معضلات اجتماعی شده است. حذف کمیتۀ شماره ۳۹ از جمع چهل کمیته یی که برای بحث روی آجندای لویه جرگۀ سنتی تشکیل شده بودند، واپسین حساسیت در این باره بود که از سوی شرکت کنندگان این جرگه ایجاد شد. حرکت جوانان در فیس بوک با شعارهای «39 فقط یک عدد است»، «در مبارزه با خرافات با...

 از تاریخ بیاموزیم
 احمد ارشاد خطیبی
از تاریخ بیاموزیم! نویسنده: احمد ارشاد خطیبی سود گرفتن از زمان وپند گرفتن از تاریخ، ملت ها را به مجد وعظمت میرساند، زیرا زمان و تاریخ ثروت های با ارزش برای ملت ها به حساب میآید. اما دریغ و درد که در دنیای امروز برخی از ملت ها از ثروت های مشروع و هنگفت معنوی شان استفاده شایانی نمیکنند که یکی از جمله این ثروت ها، تاریخ است. ملتی که قدر زمان وفرصت ها را بداند و به تاریخ خویش به دیده انتباه بنگرد ؛ میتواند گذشته را بخوبی برسی، حال را بدرستی درک و آینده را تا حد ممکن به گونه علمی پیش بینی...

اگرچه ما در هیچ زمینه یی، به گونۀ بایسته مسوولیت پذیر نبوده ایم، ولی این بی مسوولیتی در زمینه های عرفان، فلسفه و هر آنچه که با اندیشه های انسانی ما پیوند دارد، سخت چشمگیر است. بگذارید خاطر نشان سازم که منظورم در این نوشته، آن نیست تا سنگ اندیشمند بودن را به سینه بکوبم. آنچه مرا به این امر وادار کرده است، نارسایی های آنانی است که هنوز پهنه های اندیشه ها شان از روشنایی راسیتن ژرفنگری به دور مانده است. به هر رو، اینکه خداوندگار بلخ را از عقل گریزان کرده اند، چیزی نوی نیست. اکنون نوبت...


 » بیشتر...
 جایگاه جوان در جامعه ی ما
 غفران بدخشانی