+ - x
 » از همین شاعر
 هزار بار کشیده ست عشق کافرخو
 ای بخاری را تو جان پنداشته
 گر تو خواهی وطن پر از دلدار
 قرین مه دو مریخند و آن دو چشمت ای دلکش
 اگر ز حلقه این عاشقان کران گیری
 یا ساقی اسقنی براح
 چه دیدم خواب شب کامروز مستم
 تا چهره آن یگانه دیدم
 نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان
 خنک آن جان که رود مست و خرامان بر او

 » بیشتر بخوانید...
 من تاجر شمایم و كالاى من وفاست
 ای مرغ شباهنگ دل انگیز، بنال
 بازی
 فریب رهزن دیو و پری تو چون نخوری
 نخل امید
 نه من چين و نه جاپان می روم يار
 چرا به سوی فلقها دری گشوده نشد
 یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود
 انتظار

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

هزار جان مقدس فدای روی تو باد
که در جهان چو تو خوبی کسی ندید و نزاد
هزار رحمت دیگر نثار آن عاشق
که او به دام هوای چو تو شهی افتاد
ز صورت تو حکایت کنند یا ز صفت
که هر یکی ز یکی خوبتر زهی بنیاد
دلم هزار گره داشت همچو رشته سحر
ز سحر چشم خوشت آن همه گره بگشاد
بلندبین ز تو گشتست هر دو دیده عشق
ببین تو قوت شاگرد و حکمت استاد
نشسته ایم دل و عشق و کالبد پیشت
یکی خراب و یکی مست وان دگر دلشاد
به حکم تست بگریانی و بخندانی
همه چو شاخ درختیم و عشق تو چون باد
به باد عشق تو زردیم هم بدان سبزیم
تو راست جمله ولایت تو راست جمله مراد
کلوخ و سنگ چه داند بهار را چه اثر
بهار را ز چمن پرس و سنبل و شمشاد
درخت را ز برون سوی باد گرداند
درخت دل را باد اندرونست یعنی یاد
به زیر سایه زلفت دلم چه خوش خفته ست
خراب و مست و لطیف و خوش و کش و آزاد
چو غیرت تو دلم را ز خواب بجهانید
خمار خیزد و فریاد دردهد فریاد
ولی چو مست کنی مر مرا غلط گردم
گمان برم که امیرم چرا شوم منقاد
به وقت درد بگوییم کای تو و همه تو
چو درد رفت حجابی میان ما بنهاد
در آن زمان که کند عقل عاقبت بینی
ندا ز عشق برآید که هرچ بادا باد


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *