+ - x
 » از همین شاعر
 ای عارف خوش کلام برگو
 باز بهار می کشد زندگی از بهار من
 ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده
 مه ما نیست منور تو مگر چرخ درآیی
 سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نی
 دی دامنش گرفتم کای گوهر عطایی
 یار آمد به صلح ای اصحاب
 جرمی ندارم بیش از این کز دل هوا دارم تو را
 آن شکرپاسخ نباتم می دهد
 بیا بیا که تویی شیر شیر شیر مصاف

 » بیشتر بخوانید...
 پیوند
 دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد
 جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید
 دیدار تلخ
 نه همدمی كه دمی نام دوستان ببرد
 بگو از من به پرویزان این عصر
 تا تار کاکلت دارد به عاشق تارها
 اتحاد و اتفاق
 به پیشگاه مولانا
 ترا از آستان خود براندند

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

میل هواش می کنم طال بقاش می زنم
حلقه به گوش و عاشقم طبل وفاش می زنم
از دل و جان شکسته ام بر سر ره نشسته ام
قافله خیال را بهر لقاش می زنم
غیر طواشی غمش یا یلواج مرهمش
هر چه سری برون کند بر سر و پاش می زنم
این دل همچو چنگ را مست خراب دنگ را
زخمه به کف گرفته ام همچو سه تاش می زنم
دل که خرید جوهری از تک حوض کوثری
خفت و بها نمی دهد بهر بهاش می زنم
شب چو به خواب می رود گوش کشانش می کشم
چون به سحر دعا کند وقت دعاش می زنم
لذت تازیانه ام کی برسد به لاشه اش
چون که گمان برد که من بهر فناش می زنم
گر قمر و فلک بود ور خرد و ملک بود
چونک حجاب دل شود زود قفاش می زنم
گفتم شیشه مرا بر سر سنگ می زنی
گفت چو لاف عشق زد تیغ بلاش می زنم
هر رگ این رباب را ناله نو نوای نو
تا ز نواش پی برد دل که کجاش می زنم
در دل هر فغان او چاشنی سرشته ام
تا نبری گمان که من سهو و خطاش می زنم
خشم شهان گه عطا خنجر و گرز می زند
من به سخاش می کشم من به عطاش می زنم
سخت لطیف می زنم دیده بدان نمی رسد
دل که هوای ما کند همچو هواش می زنم
خامش باش زین حنین پرده راست نیست این
راه شماست این نوا پیش شماش می زنم


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *