+ - x
 » از همین شاعر
 ای مرده ای که در تو ز جان هیچ بوی نیست
 رهید جان دوم از خودی و از هستی
 گر زان که نه ای طالب جوینده شوی با ما
 سنگ شکاف می کند در هوس لقای تو
 ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم چه شهماتم
 هلا ای آب حیوان از نوایی
 از برای صلاح مجنون را
 لا یغرنک سد هوس عن رایی
 خواب از پی آن آید تا عقل تو بستاند
 هم صدوا هم عتبوا عتابا ما له سبب

 » بیشتر بخوانید...
 مرا داد این خرد پرور جنونی
 جایزه برای کرزی
 اگر حامد شود محمود
 مرا، امشب ببر از خویش تا، پندارهای دور
 بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد
 چو گل هر دم به بویت جامه در تن
 ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار
 حرفی نگفته دارم از روز آشنایی
 خدا چو شمع دهد جرأت آب دیدهٔ ما را
 کوچه ی ما

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستم
هم بی دل و بیمارم هم عاشق و سرمستم
صد گونه خلل دارم ای کاش یکی بودی
با این همه علت ها در شنقصه پیوستم
گفتا که نه تو مردی گفتم که بلی اما
چون بوی توام آمد از گور برون جستم
آن صورت روحانی وان مشرق یزدانی
وان یوسف کنعانی کز وی کف خود خستم
خوش خوش سوی من آمد دستی به دلم برزد
گفتا ز چه دستی تو گفتم که از این دستم
چون عربده می کردم درداد می و خوردم
افروخت رخ زردم وز عربده وارستم
پس جامه برون کردم مستانه جنون کردم
در حلقه آن مستان در میمنه بنشستم
صد جام بنوشیدم صد گونه بجوشیدم
صد کاسه بریزیدم صد کوزه دراشکستم
گوساله زرین را آن قوم پرستیده
گوساله گرگینم گر عشق بنپرستم
بازم شه روحانی می خواند پنهانی
بر می کشدم بالا شاهانه از این پستم
پابست توام جانا سرمست توام جانا
در دست توام جانا گر تیرم وگر شستم
چست توام ار چستم مست توام ار مستم
پست توام ار پستم هست توام ار هستم
در چرخ درآوردی چون مست خودم کردی
چون تو سر خم بستی من نیز دهان بستم


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *