+ - x
 » از همین شاعر
 سلیمانا بیار انگشتری را
 برنشین ای عزم و منشین ای امید
 در کوی کی می گردی ای خواجه چه می خواهی
 جان من جان تو جانت جان من
 مهره ای از جان ربودم بی دهان و بی دهان
 چنان مستم چنان مستم من امروز
 بده یک جام ای پیر خرابات
 نی تو شکلی دگری سنگ نباشی تو زری
 گر نه تهی باشدی بیشترین جوی ها
 این کیست این این کیست این در حلقه ناگاه آمده

 » بیشتر بخوانید...
 حسن تو همیشه در فزون باد
 ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی
 شهپر خاکستر
 کیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو را
 سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد
 راگ گریه
 ای چرخ فلک خرابی از کینه تست
 بدزد گردن بی مغز برفراخته را
 در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود
 چها که بر سر این تکدرخت پیر گذشت

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

چندان بنالم ناله ها چندان برآرم رنگها
تا برکنم از آینه هر منکری من زنگها
بر مرکب عشق تو دل میراند و این مرکبش
در هر قدم میبگذرد زان سوی جان فرسنگها
بنما تو لعل روشنت بر کوری هر ظلمتی
تا بر سر سنگین دلان از عرش بارد سنگها
با این چنین تابانیت دانی چرا منکر شدند
کاین دولت و اقبال را باشد از ایشان ننگها
گر نی که کورندی چنین آخر بدیدندی چنان
آن سو هزاران جان ز مه چون اختران آونگها
چون از نشاط نور تو کوران همی بینا شوند
تا از خوشی راه تو رهوار گردد لنگها
اما چو اندر راه تو ناگاه بیخود میشود
هر عقل زیرا رسته شد در سبزه زارت بنگها
زین رو همیبینم کسان نالان چو نی وز دل تهی
زین رو دو صد سرو روان خم شد ز غم چون چنگها
زین رو هزاران کاروان بشکسته شد از ره روان
زین ره بسی کشتی پر بشکسته شد بر گنگها
اشکستگان را جانها بستست بر اومید تو
تا دانش بیحد تو پیدا کند فرهنگها
تا قهر را برهم زند آن لطف اندر لطف تو
تا صلح گیرد هر طرف تا محو گردد جنگها
تا جستنی نوعی دگر ره رفتنی طرزی دگر
پیدا شود در هر جگر در سلسله آهنگها
وز دعوت جذب خوشی آن شمس تبریزی شود
هر ذره انگیزندهای هر موی چون سرهنگها


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *