+ - x
 » از همین شاعر
 بخش چهارم
 نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم
 ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدی
 در وصالت چرا بیاموزم
 چه دانی تو خراباتی که هست از شش جهت بیرون
 ای دریغا که حریفان همه سر بنهادند
 هر زمان لطفت همی در پی رسد
 مرحبا ای پرده تو آن پرده ای
 صبح آمد و صحیفه مصقول بر کشید
 ای دل چون آهنت بوده چو آیینه ای

 » بیشتر بخوانید...
 دیگر تنها نیستم
 ز دست شاه خورد طعمه باز وقت شکارش
 عمری دلم به ناوک نازت نشانه بود
 ای كاش! ابر باشم و بارانی ات شوم
 گله از سختی ایام بگذار
 پاس کار خود نباشد صاحب تدبیر را
 ما جهان را سر یک بوتل کنیاک زدیم
 در چشمانت
 تماس پای خورشید
 مجال

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

بزن آن پرده دوشین که من امروز خموشم
ز تف آتش عشقت من دلسوز خموشم
منم آن باز که مستم ز کله بسته شدستم
ز کله چشم فرازم ز کله دوز خموشم
ز نگار خوش پنهان ز یکی آتش پنهان
چو دل افروخته گشتم ز دلفروز خموشم
چو بدیدم که دهانم شد غماز نهانم
سخن فاش چه گویم که ز مرموز خموشم
به ره عشق خیالش چو قلاووز من آمد
ز رهش گویم لیکن ز قلاووز خموشم
ز غم افروخته گشتم به غم آموخته گشتم
ز غم ار ناله برآرم ز غم آموز خموشم


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *