+ - x
 » از همین شاعر
 دلم امروز خوی یار دارد
 آتشی از تو در دهان دارم
 مادرم بخت بده است و پدرم جود و کرم
 مبارک باد آمد ماه روزه
 ای محو عشق گشته جانی و چیز دیگر
 بوسیسی افندیمو هم محسن و هم مه رو
 تو چرا جمله نبات و شکری
 گرم در گفتار آمد آن صنم این الفرار
 همچو گل سرخ بر و دست دست
 ز غم تو زار زارم هله تا تو شاد باشی

 » بیشتر بخوانید...
 خودی روشن ز نور کبریائی است
 خوشا شیراز و وضع بی مثالش
 هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا
 شبانه
 بهار عزلت آمد دامن صحرا بود واجب
 بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی
 یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسان
 در باغ جهان تو هم گل زیبایی
 جان بی جمال جانان میل جهان ندارد
 اگر اینب و جاهی از فرنگ است

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

ما که باده ز دست یار خوریم
کی چو اشتر گیاه و خار خوریم
ایمنیم از خمار مرگ ایرا
می باقی بی خمار خوریم
جام مردان بیار تا کامروز
بی محابا و مردوار خوریم
به دم ناشمرده زنده شویم
اندر آن دم که بی شمار خوریم
ساقیا پای دار تا ز کفت
می سرجوش پایدار خوریم
پی این شیر مست می پوییم
تا کباب از دل شکار خوریم
زان دیاریم کز حدث پاک است
روزی پاک از آن دیار خوریم
نه چو کرکس اسیر مرداریم
نه چو لک لک ز حرص مار خوریم


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *