+ - x
 » از همین شاعر
 تن مزن ای پسر خوش دم خوش کام بگو
 یک پند ز من بشنو خواهی نشوی رسوا
 سلام بر تو که سین سلام بر تو رسید
 ز اول روز که مخموری مستان باشد
 باوفاتر گشت یارم اندکی
 ای تو آب زندگانی فاسقنا
 مرغ خانه با هما پر وا مکن
 بیا ای غم که تو بس باوفایی
 در آب فکن ساقی بط زاده آبی را
 عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من

 » بیشتر بخوانید...
 خره شو
 خروشان ترا تا می برد آب
 دود
 به روز مرگ من گريان مکن يار
 تیره گون شد کوکب بخت همایون فال من
 دل از من برد و روی از من نهان کرد
 رازی میان سینه ء من خار گشته است
 علمای عزیز
 ابر سیاه جامه
 ای آب رخ از خاک درت دیدهٔ تر را

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

به چه روی پشت آرم به کسی که از گزینی
سوی او کند خدا رو به حدیث و همنشینی
نه که روی و پشت عالم همه رو به قبله دارد
که ز کیمیاست مس را برهیدن از مسینی
همگان ز خود گریزان سوی حق و نعل ریزان
که ز کاسدی رسانمان به لطافت و ثمینی
نه زمین ستان بخفته ز رخ فلک شکفته
ز فلک نبات یابد برهد از این زمینی
دهد آن حبوب علوی به زمین خوشی و حلوی
به بهار امانتی ها بنماید از امینی
هله ای حیات حسی بگریز هم ز مسی
سوی آسمان قدسی که تو عاشق مهینی
ز برای دعوت جان برسیده اند خوبان
که بیا به معدن و کان بهل این قراضه چینی
به خدا که ماه رویی به خدا فرشته خویی
به خدا که مشک بویی به خدا که این چنینی
تو که یوسف زمانی چه میان هندوانی
برو آینه طلب کن بنگر که روی بینی
به صفا چو آسمانی به ملاطفت چو جانی
به شکفتگی چنانی به نهفتگی چنینی
به خزینه خوب رختی ز قدیم نیکبختی
به نبات چون درختی به ثبات چون یقینی
شده ام چو موم ای جان به هوای مهر سلطان
برسان به موم مهرش که گزیده تر نگینی
هله بس که کاسه ها را به طعام او است قیمت
و اگر نه خاک نه ارزد همه کاسه های چینی


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *