+ - x
 » از همین شاعر
 بازآمدم خرامان تا پیش تو بمیرم
 مده به دست فراقت دل مرا که نشاید
 بویی ز گردون می رسد با پرسش و دلداریی
 ما آب دریم ما چه دانیم
 آواز داد اختر بس روشنست امشب
 چو شب شد جملگان در خواب رفتند
 ز بامداد درآورد دلبرم جامی
 دیر آمده ای مرو شتابان
 صرفه مکن صرفه مکن صرفه گدارویی بود
 مسلمانان مسلمانان مرا ترکی است یغمایی

 » بیشتر بخوانید...
 انتخاب من ز حسن يار سيب غبغب است
 فریادی از کوچه
 در دهر چو آواز گل تازه دهند
 از تن چو برفت جان پاک من و تو
 گله از سختی ایام بگذار
 این کوزه که آبخوارهٔ مزدوریست
 بهار و شاعر محبوس
 بی ریشه
 دم
 چراغ هوش

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

بیا بیا که نیابی چو ما دگر یاری
چو ما به هر دو جهان خود کجاست دلداری
بیا بیا و به هر سوی روزگار مبر
که نیست نقد تو را پیش غیر بازاری
تو همچو وادی خشکی و ما چو بارانی
تو همچو شهر خرابی و ما چو معماری
به غیر خدمت ما که مشارق شادیست
ندید خلق و نبیند ز شادی آثاری
هزار صورت جنبان به خواب می بینی
چو خواب رفت نبینی ز خلق دیاری
ببند چشم خر و برگشای چشم خرد
که نفس همچو خر افتاد و حرص افساری
ز باغ عشق طلب کن عقیده شیرین
که طبع سرکه فروشست و غوره افشاری
بیا به جانب دارالشفای خالق خویش
کز آن طبیب ندارد گریز بیماری
جهان مثال تن بی سرست بی آن شاه
بپیچ گرد چنان سر مثال دستاری
اگر سیاه نه ای آینه مده از دست
که روح آینه توست و جسم زنگاری
کجاست تاجر مسعود مشتری طالع
که گرمدار منش باشم و خریداری
بیا و فکرت من کن که فکرتت دادم
چو لعل می خری از کان من بخر باری
به پای جانب آن کس برو که پایت داد
بدو نگر به دو دیده که داد دیداری
دو کف به شادی او زن که کف ز بحر ویست
که نیست شادی او را غمی و تیماری
تو بی ز گوش شنو بی زبان بگو با او
که نیست گفت زبان بی خلاف و آزادی


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *