+ - x
 » از همین شاعر
1 مرد مجسمه
2 از مرز انزوا
3 برای شما که عشق تان زندگیست
4 شبانه
5 تردید
6 دیدار واپسین
7 آخرین تیر ترکش آنچنان که می گویند
8 سرود مردی که تنها راه می رود
9 شبانه
10 صبر تلخ

 » بیشتر بخوانید...
 ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل
 باز سردار دگر را کشتند
 باغ قالی
 شنیدی تو که خط آمد ز خاقان
 دلت از آسمان برکن
 طرح یک خالق زن
 خیره چرا گشته ای خواجه مگر عاشقی
 هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم
 شب
 یکی گولی همی خواهم که در دلبر نظر دارد

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

و عشقِ سُرخِ یک زهر
در بلورِ قلبِ یک جام



و کش وقوسِ یک انتظار
در خمیازه ی یک اقدام



و نازِ گلوگاهِ رقصِ تو
بر دلدادگیِ خنجرِ من...



و تو خاموشی کرده ای پیشه
من سماجت،
تو یک چند
من همیشه.



و لاکِ خونِ یک امضا
که به نامه ی هر نیازِ من
زنگار می بندد،
و قطره قطره های خونِ من
که در گلوی مسلولِ یک عشق
می خندد،



و خدای یک عشق
خدای یک سماجت
که سحرگاهِ آفرینشِ شبِ یک کامکاری
می میرد،
[از زمینِ عشقِ سُرخ اش
با دهانِ خونینِ یک زخم
بوسه یی گرم می گیرد:



« اوه، مخلوقِ من!
باز هم، مخلوقِ من
باز هم!»
و
می میرد!]



و تلاشِ عشقِ او
در لبانِ شیرینِ کودکِ من
می خندد فردا،



و از قلبِ زلالِ یک جام
که زهرِ سُرخِ یک عشق را در آن نوشیده ام
و از خمیازه ی یک اقدام
که در کش وقوسِ انتظارِ آن مرده ام
و از دلدادگیِ خنجرِ خود
که بر نازگاهِ گلوی رقصَت نهاده ام
واز سماجتِ یک الماس
که بر سکوتِ بلورینِ تو می کشم،
به گوشِ کودکم گوشوار می آویزم!



و به سانِ تصویرِ سرگردانِ یک قطره باران
که در آیینه ی گریزانِ شط می گریزد،
عشقم را بلعِ قلبِ تو می کنم:
عشقِ سرخی را که نوشیده ام در جامِ یک قلب که در آن دیده ام گردشِ مغرورِ ماهیِ مرگِ تنم را که بوسه ی گرم خواهد گرفت با دهانِ خون آلودِ زخمش از زمینِ عشقِ سُرخَش



و چون سماجتِ یک خداوند
خواهد مُرد سرانجام
در بازپسین دَمِ شبِ آفرینشِ یک کام،
و عشقِ مرا که تمامیِ روحِ اوست
چون سایه ی سرگردانِ هیکلی ناشناس خواهد بلعید
گرسنگیِ آینه یِ قلبِ تو!







و اگر نشنوی به تو خواهم شنواند
حماسه ی سماجتِ عاشقت را زیرِ پنجره ی مشبکِ تاریکِ بلند که در غریوِ قلبش زمزمه می کند:
« شوکرانِ عشقِ تو که در جامِ قلبِ خود نوشیده ام
خواهدم کُشت.
و آتشِ این همه حرف در گلویم
که برایِ برافروختنِ ستارگانِ هزار عشق فزون است
در ناشنواییِ گوشِ تو
خفه ام خواهد کرد!»



۱۳ تیرِ ۱۳۳۰


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *