+ - x
 » از همین شاعر
1 دمی با حافظ
2 اندر ستایش خدا
3 بز همسایه ی ما
4 ستاره (ادبیات کودک)
5 وداع
6 آزادی
7 پیام سبز
8 فردای دیروزین
9 بهار
10 شهپر خاکستر

 » بیشتر بخوانید...
 مرا یارا چنین بی یار مگذار
 بوی خدا
 روز آن است که ما خویش بر آن یار زنیم
 لبم از نوش او شکر چیند
 بر گیر پیاله و سبو ای دلجوی
 زان پیش که بر سرت شبیخون آرند
 پرسید کسی که ره کدامست
 در خرابات مغان گر گذر افتد بازم
 به میان دل خیال مه دلگشا درآمد
 نشسته ای سر سنگی

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

سالها پیش
دران شامگه ی بارانی

كه حریر نفس گل

تن عریان بهاران را

با بوسه ی خود مینوشید

درخم كوچه ی تاریك، كنار دیوار

حلقه زد گرد تنم ساق دو دستان بلور

لرزش و گرمی لب، با نفس سوزانش

آمد آهسته و بر روی لبانم لغزید

بوسه ی تلخ وداع

قطره ی اشك

نگاه غضب آلود . . . و

خدا حافظ تو

◘ ◘ ◘

سالها بعد . . .

درین شهر غریب

باز او را دیدم

درخم كوچه ی تاریك دگر، شام دگر

روی سه چرخه

به دستش قفسی پر زقناریها بود

حیرت و رنجش آمیخته با خنده ی تلخ

یك نگاه غضب آلود دگر

ره سپردن به شتاب

كاجهای دوكنار رهِ باریك و دراز

در دل بدرقه ی سرد خود او را بردند

تا همان نقطه ی تاریك، كه ناپیدا گشت

◘ ◘ ◘

زندگی نیز همین است

ازخم كوچه یی تاریك بیابد آغاز

باز اندر خم یك كوچه ی تاریك دگر ناپیدا


تا کنون ۱ دیدگاه بر این سروده نوشته شده است   پنهان نمودن

mohammad omar:

khursandam az enka ashari ba en zibaei mekhwanam chon man ham yaki az sheifa hai shihr sarayi astam
waqian ziba wa dilangez ast wa ba dil adami chang me andazad
ba omed kamyabi wa ashhari beshtar az shuma astam
KHAIRANDESH




 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *