+ - x
 » از همین شاعر
1 یا خیره می شویم به رنگ پیاله ها
2 می آیمت ولی چه كنم راه، نیستی
3 راضی به مرگ می كند این ریسمان مرا
4 استاده باش روی گپت از اول نگو
5 مادرم رفته است پیر شود پدرم اندكی جوان مانده ست
6 كجاست عمر، صعود سریع اعداد است
7 سارا! لباس های كثیفم نشُسته ماند
8 ندیده است كه چشمم سیاهچال شده
9 ای پرتگاه دور از دسترس من!
10 ای روزگار! نگذری از آبروی من

 » بیشتر بخوانید...
 در دلت چیست عجب که چو شکر می خندی
 من از کجا پند از کجا؟ باده بگردان ساقیا
 طواف حاجیان دارم بگرد یار می گردم
 مرا به خانه ام ببر
 چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسه مندم
 ای یار قمرسیما ای مطرب شکرخا
 دام مهرویان
 ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد
 در ازدحام درد
 ایا دلی چو صبا ذوق صبح ها دیده

۳.۰
امتیاز: ۳.۰ | مجموع آراء: ۲

چه كسی بود مرا برده و در گور انداخت
مثل یک فرصت مردار مرا دور انداخت

چه كسی بود كه با شیطنت چشمانت
آمد و این همه در شهر شر و شور انداخت

دید افتاده ترین بچۀ این كوچه منم
بعد چشمان ترا چار طرف چور انداخت

زلف را حلقه زنان، حلقه زنان... در بغداد
عشوه یی كرد، و در گردن منصور انداخت


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *