+ - x
 » از همین شاعر
1 بیمار
2 سمفونی تاریک
3 انتظار
4 مه
5 دیوارها
6 غریبانه
7 صبر تلخ
8 بودن
9 شبانه
10 پشت دیوار

 » بیشتر بخوانید...
 چون بلبل مست راه در بستان یافت
 هجدهم
 کوهکن را کوه کندن کار سنگين بوده است
 بیا ای آنک بردی تو قرارم
 ای دیده راست راست دیده
 میان ما درآ ما عاشقانیم
 اندرآ با ما نشان ده راستک
 دل آتش پرست من که در آتش چو گوگردی
 آتش پریر گفت نهانی به گوش دود
 دور از رخت سرای درد است خانه من

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

مردی چنگ در آسمان افکند،
هنگامی که خونش فریاد و
دهانش بسته بود.



خنجی خونین
بر چهره ی ناباورِ آبی!



عاشقان
چنینند.







کنارِ شب
خیمه برافراز،
اما چون ماه برآید
شمشیر
از نیام
برآر
و در کنارت
بگذار.


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *