+ - x
 » از همین شاعر
1 ای بار خدای پاک دانای قدیر
2 اگر دانی زبان اختران را
3 شهرت طلبی چند به هم ساخته اند
4 آن ماه سخن ز بامیان می گوید
5 در باغ جهان تو هم گل زیبایی
6 هر ذره ی خاک من زبانی دارد
7 چو از دل عشق رفت آزار آید
8 شب است ساقی! ساغرت کو؟
9 گر خاک در یار نفروختیم گذشت
10 امروز که عصر علم و فرهنگ بود

 » بیشتر بخوانید...
 میر شکار من که مرا کرده ای شکار
 عاشقان را مژده ای از سرفراز راستین
 طوبی لمن آواه سر فاده
 ای عارف خوش کلام برگو
 ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
 تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی
 برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن
 رنگ انگشتان
 خوش بود فرش تن نور دیده
 ای دل شکایت ها مکن تا نشنود دلدار من

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

ای سرو روان که نخل امید منی
وی مایه ی جان که عمر جاوید منی
در شهر شما که آسمان پر ابر است
مهتاب منی، فروغ خورشید منی


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *