+ - x
 » از همین شاعر
1 به روزگار سگی لعنت! تو را گرفته کجا برده
2 من از این گونه که گشته سپری خوشبختم
3 نفرین به زندگی که تو ماهی من آدمم
4 نقاشی
5 بازی
6 سلام ای شهر من ای گریه زار گم شده در مه
7 هزار مرد به پای تو جان سپردند و....

 » بیشتر بخوانید...
 بر یکی بوسه حقستت که چنان می لرزی
 هله دوشت یله کردم شب دوشت یله کردم
 سری نبود به وحشت ز بزم جستن ما را
 حکم نو کن که شاه دورانی
 ساقی حدیث سرو و گل و لاله می رود
 اگر درد مرا درمان فرستی
 فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
 خدمت بی دوستی را قدر و قیمت هست نیست
 عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من
 آمویه

۵.۰
امتیاز: ۵.۰ | مجموع آراء: ۱

صدا ز کالبد تن به در کشید مرا
صدا به شکل کسی شد به در کشید مرا

صدا شد اسب ستم روح من روان ز پی اش
به خاک بست به کوه و کمر کشید مرا

چه وهم داشت که از ابتدای خلقت من
غریب و کج قلق و در به در کشید مرا

دو نیمه کرد مرا پس ترا کشید ازمن
یس از کنار تو اینسوی تر کشید مرا

میان ما دری از مرگ کرد نقاشی
به میخ کوفته در پشت در کشید مرا

خوشش نیامد این نقش را به هم رد وبعد
دگر کشید ترا ودگر کشید مرا

من و تو را دو پرنده کشید در دو قفس
خوشش نیامد بی بال و پر کشید مرا

خوشش نیامد تصویر را به هم زد بعد
بدر کشید ترا و بسر کشید مرا

رها شدیم تو ماهی شدی و من سنگی
نظاره ی تو به خون جگر کشید مرا

خوشش نیامد اینبار از تو دشتی ساخت
به خاطر تو نسیم سحر کشید مرا

خوشش نیامد خط خط خط زد اینها را
یک استکان چای از خیر و شر کشید مرا

ترا شکر کرد ودر رگان من حل کرد
سپس به سمت لبش برد و سر کشید مرا...


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *