+ - x
 » از همین شاعر
1 تنورت گرم تا ماند؛ بسوزانم بسوزانم!
2 سیاه سر
3 آتشک! آخر دمیدی، ابر تا باران شدی
4 چقدر تو بلند و من پستم
5 رگ رگم را جای خون دریای گل جاری شده
6 آن­روز به ­من دیدی و خالی شده بودم
7 آخر سوب نیست...
8 باید برون بیارم قلبِ فسرده‎ام را
9 دنیا دوباره روی سرم پا به پای تو
10 رفته، رفته از کنارت می­ روم دیگر بچیش

 » بیشتر بخوانید...
 ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشادست
 به باغ بلبل از این پس نوای ما گوید
 رضیت بما قسم الله لی
 بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش
 ای خراب اسرارم از اسرار تو اسرار تو
 چند بوسه وظیفه تعیین کن
 از بس که ریخت جرعه بر خاک ما ز بالا
 رسم نو بین که شهریار نهاد
 بتاب ای ماه بر یارم بگو یارا اغا پوسی
 شهوت که با تو رانند صدتو کنند جان را

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

فصل بلوغ خربزه ها می شود پری
امشب که سینه بند تو وا می شود پری
چشمان من که می نگرم چشمهات را
گم می شود همیشه، کجا می شود پری؟
تر می شوم به سایه تاریک موی تو
یعنی به رود موت شنا می شود پری
امشب که باد قبله گذر کرد از تنت
پالیز، مستِ شعرِ خدا می شود پری
ما تازه چون دو قطره به هم می رسیم و هیچ
دیگر نگو که راه جدا می شود پری


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *