+ - x
 » از همین شاعر
1 آن چیست یکی دختر دوشیزه ی زیبا
2 ارکان گهرست و ما نگاریم هم
3 کیوان چو قران به برج خاکی افگند
4 درخت تو گر بار دانش بگیرد
5 آزرده کرد کژدم غربت جگر مرا
6  تا ذات نهاده در صفائیم همه

 » بیشتر بخوانید...
 ترا نومیدی از طفلان روا نیست
 تبر
 تلخکها
 میان باغ گل سرخ های و هو دارد
 نیست باک از برق آفت دل به آفت بسته را
 ساقی تو شراب لامکان را
 بیا که عاشق ماهست وز اختران پیداست
 گفت و گویم با شعر
 پدید گشت یکی آهوی در این وادی
 شتران مست شدستند ببین رقص جمل

۴.۲
امتیاز: ۴.۲ | مجموع آراء: ۶


نکوهش مکن چرخ نیلوفری را
برون کن ز سر باد و خیره سری را

بری دان از افعال چرخ برین را
نشاید ز دانا نکوهش بری را

همی تا کند پیشه، عادت همی کن
جهان مر جفا را، تو مر صابری را

هم امروز از پشت بارت بیفگن
میفگن به فردا مر این داوری را

چو تو خود کنی اختر خویش را بد
مدار از فلک چشم نیک اختری را

به چهره شدن چون پری کی توانی؟
به افعال ماننده شو مر پری را

بدیدی به نوروز گشته به صحرا
به عیوق ماننده لاله ی طری را

اگر لاله پر نور شد چون ستاره
چرا زو نپذرفت صورت گری را؟

تو با هوش و رای از نکو محضران چون
همی برنگیری نکو محضری را؟

نگه کن که ماند همی نرگس نو
ز بس سیم و زر تاج اسکندری را

درخت ترنج از بر و برگ رنگین
حکایت کند کله ی قیصری را

سپیدار مانده است بی هیچ چیزی
ازیرا که بگزید او کم بری را

اگر تو از آموختن سر بتابی
نجوید سر تو همی سروری را

بسوزند چوب درختان بی بر
سزا خود همین است مر بی بری را

درخت تو گر بار دانش بگیرد
به زیر آوری چرخ نیلوفری را

نگر نشمری، ای برادر، گزافه
به دانش دبیری و نه شاعری را

که این پیشها است نیکو نهاده
مرالفغدن نعمت ایدری را

دگرگونه راهی و علمی است دیگر
مرالفغدن راحت آن سری را

بلی این و آن هر دو نطق است لیکن
نماند همی سحر پیغمبری را

چو کبگ دری باز مرغ است لیکن
خطر نیست با باز کبگ دری را


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *