+ - x
 » از همین شاعر
1 من و دریچه ی من
2 اگر می شد که دردم را برايت گريه می کردم
3 گر فریبد مردم چشمم بیاری بارها
4 خیال من یقین من
5 ملت من
6 دریای عشق و موج گهرزاست پارسی
7 تو چه موجود خدايی، تو چه دردی چه دوايی
8 آزادی
9 درخت
10 به هوای تازه ماند غزل من و غم من

 » بیشتر بخوانید...
 هله ای طالب سمو بگداز از غمش چو مو
 مر بحر را ز ماهی دایم گزیر باشد
 مثال باز رنجورم زمین بر من ز بیماری
 آرزو
 فرضیه
 برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن
 خنک آن ملتی کز وارداتش
 بس که دارد ناتوانی نبض احوال مرا
 تنها
 دل را تمام برکن ای جان ز نیک نامی

۴.۶
امتیاز: ۴.۶ | مجموع آراء: ۹

کسی از بستر گلهای سرخ آواز مى خواند
که گويي عاشقی از عشقهايش باز مى خواند
چه افتادست ياران خلوت گلخانه پرپر شد
مگر بشکسته بالى از پر و پرواز مى خواند
غزل گل کرده از اندام خار و خس بيابان را
کسی از جلوه می گويد کسی از ناز مى خواند
به آهنگی که در خون مى نشاند خاطر عاصی
محبت پيشه يي از آيه هاى راز می خواند


تا کنون ۱ دیدگاه بر این سروده نوشته شده است   پنهان نمودن

الهام:

واقعا که این شعر زیباست. با صدای زیبای فیاض حمید، زیباتر هم به نظر می رسد.




 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *