+ - x
 » از همین شاعر
1 از شب تا فردا
2 جهنم در جزیره
3 شب و هذیان و تنهایی
4 حالا و همیشه
5 کوچ
6 خواب ناتکرار
7 من و زندگی
8 در ازدحام درد
9 دگراندیش
10 بی تویی

 » بیشتر بخوانید...
 ای یار غلط کردی با یار دگر رفتی
 سرود ابراهیم در آتش
 در بیصدایی
 من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو
 یا ساقی المدامه حی علی الصلا
 گرت هست سر ما سر و ریش بجنبان
 خورشید به گل نهفت می نتوانم
 خداحافظ گل سوری
 کوچ
 من آن شب سیاهم کز ماه خشم کردم

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

حرف تنهای یک الفبایم، کاش با من شبی غزل بشوی
بگذری از تمام فاصله هات، یک نگه، نی! که یک بغل بشوی

رقصِ بارانِ پشت پنجره ام، چقدر مثل گامهای تو است
می کُشد انتظارِ بی فردا، کاش پایان این اجل بشوی

شهر دلتنگ و سوگوار مرا، پر کنی با صدای خنده ی خویش
تا که چون بیت عشق و آزادی، سرِ هر کوچه یی مَثَل بشوی

من پر از چله ی زمستانم، باد و سرماست سقف خانه ی من
دشت برفی ست خلوتم، تو بیا! تا گُلِ لاله ی حمَل بشوی

آسمان و زمینِ تلخ، مرا، می کشاند به انزوا، ای کاش!
در سراشیب دردمندی من، لحظه یی معنی کُتل بشوی

خسته ام از سرود تلخی ها، واژه ها نیش می زنند مرا
کاشکی، ای سکوت بودایی! حرف پایان این جدل بشوی

***

هستی ام چیستان پیچیده: من چی ام؟ عشق چیست، مرگ ̊ چراست؟
تو بیا! تا که با رهایی خویش، چون خدا، بی جواب، حل بشوی


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *