+ - x
 » از همین شاعر
1 دریای عشق و موج گهرزاست پارسی
2 خلوتی كو كه خیالات تو آنجا ببرم
3 دو رباعی
4 گر فریبد مردم چشمم بیاری بارها
5 آزادی
6 هرشب هوای كوچه ی دلدار میكنم
7 خداحافظ گل سوری
8 من و دریچه ی من
9 ملت من
10 درخت

 » بیشتر بخوانید...
 مجال
 چهل و یکم
 ای دلربا بدست تو اين دلربا خوشست
 تنهایی در صورتم جیغ می زند
 راه گم کرده و با رویی چو ماه آمده ای
 پیش ما سوختگان مسجد و میخانه یكیست
 اختران را شب وصلست و نثارست و نثار
 کله بی سوژه
 اگر آب و گل ما را چو جان و دل پری بودی
 بنویس...

۴.۶
امتیاز: ۴.۶ | مجموع آراء: ۹

کسی از بستر گلهای سرخ آواز مى خواند
که گويي عاشقی از عشقهايش باز مى خواند
چه افتادست ياران خلوت گلخانه پرپر شد
مگر بشکسته بالى از پر و پرواز مى خواند
غزل گل کرده از اندام خار و خس بيابان را
کسی از جلوه می گويد کسی از ناز مى خواند
به آهنگی که در خون مى نشاند خاطر عاصی
محبت پيشه يي از آيه هاى راز می خواند


تا کنون ۱ دیدگاه بر این سروده نوشته شده است   پنهان نمودن

الهام:

واقعا که این شعر زیباست. با صدای زیبای فیاض حمید، زیباتر هم به نظر می رسد.




 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *