+ - x
 » از همین شاعر
1 امشب ای دختر انگور به بالین تو ام
2 واژه ها
3 واژه ی پنج حرف
4 تصویرها

 » بیشتر بخوانید...
 کوشش نما که شعر نه الهام می شود
 کوهکن را کوه کندن کار سنگين بوده است
 خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم
 خشم مرو خواجه! پشیمان شوی
 مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازه
 نور دل ما روی خوش تو
 ای آنک به دل ها ز حسد خار خلیدی
 هرشب هوای كوچه ی دلدار میكنم
 بدرد مُرده کفن را، بسر گور بر آید
 تو دوش رهیدی و شب دوش رهیدی

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

واژه ی پنج حرف

چه سنگین است بار دیده ی امید مردم را
به روی شانه ها احساس کردن
یا دو چشم خود
ز چشم مادر در سوگ فرزندش نهان کردن

و یا هر پنج حرف واژه ی تلخ «حقیقت» را
ویا از واژه گان "راستی"، "انسان"، "نجابت" را
به زیر پا نمودن
رفتن و برگشت نا کردن

و بعد از این همه بر روی سرد شیشه ها دیدن
چه سنگین است
ای فریاد!
ای فریاد!

من این بار گران را تا کجا خواهم کشید آخر؟
من این بار گران را میگذارم میروم تا گم کنم خودرا
به پشت کوه ها و دره ها
به پیچ موج های ژرف و بی پایان
به دور از چشم های سرزنش باری
که در من یک نفس
مردانگی جویند

نمیخواهم که بخشد مادر میهن به من شیر سپیدش را
که من دستان مادر های دیگر بوسم و دامان مهرشان
برای خود وطن سازم

نمیخواهم نبرد و جنگ
ویا یک میهن آزاد از خود داشتن آخر
که در من نیست آثاری ز فرهنگ خودی هرگز

نخواهم داشتن با شیشه های چشم ها پیوند
نخواهم بار فرضی را به روی شانه ها بردن
نخواهم خویشرا در پنج حرف واژه ها جستن
برای اینکه انسانم
و لیکن نیست فرقم با دوچشم نقش بسته
روی دیواری


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *