+ - x
 » از همین شاعر
1 آزرده کرد کژدم غربت جگر مرا
2 ارکان گهرست و ما نگاریم هم
3  تا ذات نهاده در صفائیم همه
4 درخت تو گر بار دانش بگیرد
5 کیوان چو قران به برج خاکی افگند
6 آن چیست یکی دختر دوشیزه ی زیبا

 » بیشتر بخوانید...
 رفتم که در این منزل بیداد بدن
 یقین دانم که روزی حضرت او
 هذا رشاد الکافرین هذا جزاء الصابرین
 جادوگر و جاسوس
 کون خر را نظام دین گفتم
 اگر او ماه منستی شب من روز شدستی
 این چنین پابند جان میدان کیست
 آواره
 او سپهر و من کف خاک او کجا و من کجا
 شاید بهترین شعرها را قورباقه ها خوانده باشند

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰


تا ذات نهاده در صفائیم همه
عین خرد و سفره ی ذاتیم همه
تا در صفتیم در مماتیم همه
چون رفت صفت عین حباتیم همه


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *