+ - x
 » از همین شاعر
1 وداع
2 بوزینه و انسان
3 پندار
4 شهپر خاکستر
5 آشوب تخیل
6 سکوت قرن
7 دمی با حافظ
8 رنگه هویت خود باخته اند
9 آزادی
10 پس از سکوت بلند

 » بیشتر بخوانید...
 عشق در کفر کرد اظهاری
 خرامان می روی در دل چراغ افروز جان و تن
 آواره
 اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش
 دجود است اینکه بینی یا نمود است
 نازنینی را رها کن با شهان نازنین
 شه بیت
 یک بغض جن گرفته گلوی مرا گرفت
 ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده
 مرگ آ ه س ت ه زووووود می آید

۱.۰
امتیاز: ۱.۰ | مجموع آراء: ۱

فرا سوی دیار درد كآنجا

كاجهای غصه ها همواره میرویند

و میلاد شقایقهای باور را

به رگبار سرود تلخ نفرین جشن میگیرند

نهیب اهرمن جاریست

در گهوارهء لالایی رویای نافرجام

كه پولادین تبار رفته درتبعید را

بر ( باغهای سرخ و سبز ) خویشتن

هرلحظه میخواند

و آن سو . . .

در پس دیوار های ساكت نیرنگ

تمام نسلهای زیر چتر زنگارین هر پندار

به پیرامون گور خویشتن

خمیازه میكارند

و من با ده خزان اندوه

زان تبعیدگاه دور با این شعر می آیم :

( بیا تا گل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم )

( فلك را سقف بشگافیم و طرح نو در اندازیم )


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *