+ - x
 » از همین شاعر
1 دست های تو با همین سرخی روی دستان داغ من شاید
2 هولی روز های پاییز است، دامن باد ها پر از رنگ است
3 یک غزل مانده به دیدار نهایی، لیلا
4 آسمان کوچه از مهتاب خالی می شود
5 یاد ابر های گذشته بخیر

 » بیشتر بخوانید...
 از جهت ره زدن راه درآرد مرا
 یار شدم یار شدم با غم تو یار شدم
 ز رنگ روی شمس الدین گرم خود بو و رنگستی
 رفته
 واقف سرمد تا مدرسه عشق گشود
 بخت از دهان دوست نشانم نمی دهد
 آمدم باز تا چنان گردم
 جمله یاران تو سنگند و توی مرجان چرا؟
 بیچاره کسی که می ندارد
 می رسد ای جان باد بهاری

۰.۰
امتیاز: ۰.۰ | مجموع آراء: ۰

آسمان کوچه از مهتاب خالی می شود
مرد حیران مانده دیگر لاابالی می شود

پیش تنهایی خود سر می گذارد نا گزیر
تلخ می گرید صدایش یک حوالی می شود

مثل یک موسیچۀ زخمی که افتد از درخت
زنده گی بی هم قفس بشکسته بالی می شود

دختری که رنگ بازار دل یک مرد بود
رفته رفته زنده گی ی نقش قالی می شود

مرد در تاریکی شب خون خود را ریخته
ماهتاب حجله غرق (خانه خالی ) می شود


دیدگاه ها   پنهان نمودن

تا کنون دیدگاهی بر این سروده نوشته نشده است. برای نوشتن دیدگاه از فورم پایین استفاده نمایید.

 نام *
 سایت  
 پست الکترونیکی  
 *